Wie?

Klaas Knooihuizen is journalist en stukjesschrijver. Daar mag je het mee oneens zijn, maar ik zweer je dat het waar is. Dit stukje bijvoorbeeld, dat heeft Klaas Knooihuizen geschreven. En dat ben ik.

Aanvankelijk schreef ik vooral over muziek. Nu eigenlijk nog steeds. Maar ook best vaak niet. Als je het hebt over opdrachtgevers, dan heb je het over Trouw, Nieuwe Revu en OOR. Om maar eens wat te noemen. De een is nog enthousiaster dan de ander. Als ik een stuk opstuur, dan mailen ze dingen terug als ‘mooi stuk!’ en ‘chapeau’. Ik bal dan tevreden mijn rechterhand tot een knuistje en dan zeg ik zachtjes ‘yes’! Soms houd ik de s een paar tellen vast, zodat het sist. Net een slang.

Onder het kopje Nieuws en Publicaties geef ik elke zoveel tijd een update van mijn recente activiteiten. Je vindt daar heel veel linkjes naar artikelen. Ik ben daar in januari 2014 mee begonnen. Wat er voor die tijd gebeurd is, zal ik hieronder samenvatten.

Levensloop
Op mijn tiende won ik mijn eerste literaire prijs. Dat was een gedichtenwedstrijd van het Wereld Natuur Fonds (scan volgt). De prijs was een knuffelbeest in de vorm van een zwarte ooievaar. Ik had nog nooit van zwarte ooievaars gehoord en sindsdien ook niet meer, maar het ging niet goed met ze. Nu, ruim twee decennia later, bestaan ze nog steeds. Zo zie je maar.

Na mijn vliegende start gebeurde er vijftien jaar niets. En toen was er ineens een bal en die bal begon te rollen. Ik schreef mijn eerste stukje voor LiveXS, een gratis muziektijdschrift dat niet meer bestaat. Het was een interview met The Apers, een Rotterdamse punkband die niet meer bestaat.

In 2007 maakte ik mijn debuut in OOR, het grootste en bekendste en belangrijkste muziekblad van Nederland. Twee jaar later werd ik door LiveXS met weinig bombarie binnengehaald als eindredacteur. Daar werkte ik drieënhalf jaar. Niet lang na mijn vertrek ging de boel failliet. Tussen die twee gebeurtenissen bestaat geen oorzakelijk verband.

Sindsdien ben ik freelancer. De rest is geschiedenis.

Bloemlezing
Zie hieronder een minuscule bloemlezing van mijn werk, met weinig zorg samengesteld door mijzelf.

Als het kind verdronken is – column voor HP/De Tijd
Klik hier voor alle columns op HP/De Tijd

“Je kan mij niet zeggen dat ik iets niet kan” – interview met Mr. Probz voor State Magazine

Panda Bear Meets The Grim Reaper – recensie op oor.nl

Een dag in de natuur – column voor Sargasso